Znaczenie Pleonazm (Czym jest, Pojęcie i Definicja) – Znaczenia
Co to jest pleonazm:
Pleonazm , znany również jako redundancja, jest figurą mowy, w której użycie jednego lub więcej słów w zdaniu jest zbędne dla pełnego znaczenia zdania, lub dla wzmocnienia jego znaczenia . Na przykład: „Widziałem to na własne oczy”.
Jako taki pleonazm może być uważany za figurę literacką, która ma na celu upiększenie dzieła lub sprawienie, że czytelnik lub słuchacz będzie zaskoczony i bardziej uważny na wynik dzieła, to jest to, co jest znane jako zamierzony pleonazm.
Patrz również Redundancja.
Pleonazm to poczucie kpiny z powodu niewłaściwego użycia, jakie nadaje mu zdecydowana większość ludzi w codziennych rozmowach. W oparciu o powyższe, niektóre z wyrażeń to: „salir para afuera” (nie wychodzi się na zewnątrz), „volar por los aires” (nie leci się przez powietrze), „entrar para dentro” (nie wchodzi się do środka), między innymi.
Synonimami pleonazmu są między innymi powtórzenie, redundancja, obfitość, nadmiar.
Złośliwy pleonazm to powtórzenie słowa lub idei, które może być postrzegane jako wada lub skaza w języku poprzez użycie słowa, które ma taki sam związek znaczeniowy z czasownikiem lub podmiotem zdania, a jeśli zostanie pominięte, ma takie samo znaczenie. Jest to podobne do tautologii. Na przykład: „zamknąć usta”, „jeść ustami”, „iść do przodu”.
(tixagag_6) Przykłady pleonazmów
Słuszna i sprawiedliwa sprawiedliwość.
Odleciał w powietrze.
Widziałem to na własne oczy.
To jest napisane moim własnym pismem.
Namalowałem go własnoręcznie.
Proszę wyjść na zewnątrz!
„Wcześnie; wczesnym świtem, wcześnie tarzasz się po ziemi” Miguel Hernandez.
„Pocałuj mnie pocałunkami ze swoich ust, … jakże daleko od siebie!” Juan Ramón Jiménez.
Patrz również tautologia.
Pleonazm i oksymoron
Oksymoron jest przeciwieństwem pleonazmu. Oksymoron charakteryzuje się użyciem dwóch pojęć o przeciwstawnym znaczeniu w jednym wyrażeniu, co daje początek nowemu pojęciu. Na przykład: „Ubierz mnie powoli, ja się spieszę” Napoleon Bonaparte, „Okropne przyjemności i horrendalna słodycz” Charles Baudelaire, między innymi.
