Co to jest lobotomia:
Lobotomia jest psychochirurgią , która polega na przecięciu włókien nerwowych mózgu, której najczęstszym zabiegiem jest wprowadzenie ostrego narzędzia, aby przez oczodół dotrzeć do płata czołowego mózgu.
Historia lobotomii zaczyna się około 1880 roku, kiedy to psychiatra Gottlieb Burckhardt operuje płaty czołowe swoich pacjentów w celu leczenia zaburzeń psychicznych.
Lobotomia nie odniosła wielkiego sukcesu, dopóki portugalski neurolog António Egas Moniz nie przyniósł jej rozgłosu, otrzymując w 1949 roku
Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za swoją technikę lobotomii przedczołowej w leczeniu zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, takich jak depresja i schizofrenia.Powiązane znaczenia:
Rozpowszechnienie lobotomii na całym świecie w latach 30-tych i 40-tych XX wieku wynika z rozpowszechnienia tej techniki od pierwszego zabiegu w Stanach Zjednoczonych przez amerykańskiego neurologa Waltera Freemana w 1936 roku.
Po przeprowadzeniu tysięcy lobotomii, lub zwanej również leukotomią , technika ta zaczęła tracić na popularności w latach 50-tych z powodu niskiego wskaźnika sukcesu i wprowadzenia chemicznej lobotomii u pacjentów poprzez bardziej skuteczne leki psychiatryczne.
Lobektomia
Lobektomii nie należy mylić z właściwą lobektomią, która jest operacją stosowaną ogólnie w celu zatrzymania komórek rakowych poprzez usunięcie całego lub części płata narządu, czy to płuc, tarczycy, mózgu, czy wątroby.
Trepanacja
Trepanacja jest starożytną techniką pochodzącą z czasów neolitu, która polega na nawiercaniu czaszki w przekonaniu, że leczy ona niektóre choroby poprzez wypuszczanie złych duchów.
