Co to jest skromność:
Skromność jest cechą, która moderuje nasze czyny i myśli , zapobiega temu, abyśmy uważali się za więcej niż jesteśmy. Słowo to, jako takie, pochodzi od łacińskiego modestĭa .
Kto ma skromność, nie będzie się chwalił przed innymi swoimi cnotami lub osiągnięciami, lecz będzie się ograniczał w granicach swojego stanu lub kondycji i będzie się zachowywał zgodnie z pewnymi społecznymi i osobistymi wygodami.
Skromność reguluje takie uczucia jak zarozumiałość, próżność lub wyniosłość , które są jej antonimami . W tym sensie jest to bardziej zbliżone do pokory.
Skromny człowiek nie ma lub nie manifestuje wysokiego mniemania o sobie, lecz raczej umniejsza swoje zalety i osiągnięcia, a przy tym posiada zdolność rozpoznania swoich wad i błędów. Dlatego podstawową zasadą skromności jest unikanie zwracania na siebie uwagi i unikanie zbyt egoistycznego lub indywidualistycznego zachowania.
Z drugiej strony praktyka skromności jest różna w różnych kulturach, czasach i grupach ludzi. Tak więc są kraje, w których skromność jest bardzo ważną wartością, a inne, w których jest uważana za demonstrację słabości, ponieważ dużą wartość przywiązuje się do siebie, do poczucia własnej wartości i do samoafirmacji .
Powiązane znaczenia:
Wreszcie, skromność może również oznaczać ubóstwo lub niedostatek środków lub zasobów .
Chrześcijańska skromność
Dla Chrześcijaństwa skromność jest cnotą, która moderuje wszystkie wewnętrzne poruszenia umysłu i zewnętrzne działania człowieka, odpowiednio do jego cech i stanu. Wszystko to osiąga się poprzez bliski związek z Bogiem.
W tym sensie opiera się ona na czterech zasadniczych filarach: dwa związane z wnętrzem, jak pokora i nauka , i dwa z zewnętrzem, jak skromność w ubiorze i zachowaniu . Pierwsze dwa, te wewnętrzne, odnoszą się do umiaru w gratyfikacji ego i pragnienia poznania tego, co jest poza naszą zdolnością pojmowania. Zewnętrzne dotyczą stosowania najwyższej prostoty w sposobie ubierania się, o czym mówi Biblia (1 Tymoteusz II: 9), oraz dbania o swoje ruchy, gesty i mowę ciała, aby nie była ona obraźliwa dla innych.
Fałszywa skromność
Jak fałszywą skromnością nazywa się rodzaj skromności, która nie jest szczera , która objawia się afektem, która nie jest naprawdę odczuwana. W tym sensie fałszywa skromność jest uważana za negatywną cechę, ponieważ może być postrzegana jako zamaskowana forma nieskromności, wyższości.
Liczba mnoga od skromności
Jak liczba mnoga skromności jest znane użycie zaimka osobowego nosotros lub nosotras , aby uniknąć użycia yo w pewnych formalnych sytuacjach w mowie. W ten sposób mówca unika postrzegania go jako przypisującego sobie zbyt duże znaczenie lub większe niż jest to właściwe. Jest to sposób na okazanie pokory.
Patrz również:
- Pokora.
- Pycha.
