Znaczenie Bubonic Plague (Co to jest, pojęcie i definicja) – znaczenie

Co to jest dżuma:

Dżuma jest chorobą rozprzestrzenianą przez ukąszenia pcheł zainfekowanych bakterią yersinia pestis (które żyją w futrze gryzoni). Może być również rozprzestrzeniana przez kontakt z płynami zwierząt zakażonych tą bakterią.

Jedną z cech charakterystycznych dżumy jest pojawienie się pęcherzyków, które są nabrzmiałymi węzłami chłonnymi w pachach lub pachwinach. Gdy choroba atakuje płuca, nazywana jest dżumą płucną lub płucną.

Objawy dżumy

Objawy choroby pojawiają się z reguły w ciągu pierwszych 7 dni i obejmują zwykle gorączkę, złe samopoczucie, bóle mięśni i zmęczenie. Bąble są bolesne, ciepłe w dotyku i mają wielkość jajka, co czyni je bardzo łatwymi do rozpoznania.

W przypadku dżumy pneumonicznej objawy pojawiają się szybciej i obejmują bóle głowy, wysoką gorączkę, kaszel z krwią, mdłości i wymioty.

Chociaż dżuma płucna nie jest powszechna, jest bardzo niebezpieczna ze względu na to, jak szybko się rozprzestrzenia, ponieważ rozprzestrzenia się przez kropelki śliny, które są wykrztuszane.

Nieleczona szybko dżuma może przynieść powikłania takie jak zapalenie opon mózgowych (zapalenie błony mózgowej), gangrenę (która prawie zawsze wiąże się z amputacją dotkniętych kończyn) i w najgorszym przypadku śmierć.

Zapobieganie dżumie

Ponieważ przyczyną choroby jest bakteria występująca w pchłach, duży nacisk kładzie się na higienę zwierząt domowych, jak również na eliminację ewentualnych miejsc lęgowych gryzoni.

Jeżeli w domu są już gryzonie lub zwierzęta domowe mają pchły, należy szybko podjąć środki dezynfekcyjne, aby zapobiec ewentualnemu zarażeniu.

Dżuma Bubonica i Czarna Śmierć

Czarna śmierć była pandemią dżumy, która w XIV wieku zmiotła z powierzchni ziemi znaczną część ludności Europy. Szacuje się, że zginęło 20 milionów ludzi, co w tym czasie stanowiło 40% populacji.

Zanim Czarna Śmierć dotarła do Europy, uderzyła najpierw w kontynent azjatycki. Najbardziej rozpowszechniona teoria mówi, że choroba pojawiła się na pustyni Gobi (między Chinami a Mongolią) i rozprzestrzeniła się stamtąd do Chin, gdzie zmarła jedna trzecia ludności.

Uważa się, że na chińskich statkach handlowych znajdowały się szczury zarażone yersinia pestis , a handel z miastami europejskimi przyspieszył rozprzestrzenianie się choroby.